ΜΕΘΟΔΟΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

Εφαρμοσμένης Ανάλυσης Συμπεριφοράς (ABA) είναι μια τεκμηριωμένη, εντατική θεραπεία εκπαίδευσης για τα παιδιά με διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι είναι αποτελεσματική και είναι η προτιμώμενη μέθοδος θεραπείας στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Καναδά, την Ευρώπη και την Αυστραλία.

Το πρόγραμμα ΑΒΑ επικεντρώνεται σε όλους τους τομείς της ανάπτυξης: στην επικοινωνία (λεκτική και μη λεκτική), στο παιχνίδι, στην λεπτή και αδρή κίνηση, καθώς και στην ακαδημαϊκή μάθηση. Απευθύνεται επίσης σε "προβληματικές συμπεριφορές" (αυτο-τραυματισμό, τα ξεσπάσματα). Στη θεραπεία αυτή χρησιμοποιείται ένα εξαιρετικά δομημένο πρόγραμμα που έχει σχεδιαστεί από τον θεραπευτή για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του παιδιού, ενώ δομεί τα θεμέλια για τη δια βίου μάθηση.


Μορφές Ενίσχυσης Μέσω του ABA

Υπάρχουν δύο μορφές ενίσχυσης, η θετική και η αρνητική ενίσχυση. Και οι δύο μορφές ενισχυτών ενισχύουν σημαντικά τη συμπεριφορά. Στην περίπτωση που επιλέγουμε θετικό ενισχυτή προσθέτουμε (+) κάτι που αρέσει στο παιδί, φαγώσιμο, αγκαλιά, κάποιο παιχνίδι, λεκτική επιβράβευση. Στην περίπτωση της αρνητικής ενίσχυσης έχουμε την αφαίρεση (-) κάποιου πράγματος, που σε αυτή την περίπτωση δεν είναι ευχάριστο στο παιδί και δεν θέλει να κάνει.
Στο Κέντρο Αναπτυξιακής Παρέμβασης "Στοχεύω" χρησιμοποιούμε τη θετική ενίσχυση. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στο να κατανοήσουμε τι είναι η αρνητική ενίσχυση και πως μπορεί να επιδράσει στη συμπεριφορά του παιδιού. Το παιδί μπορεί να συμπεραίνει πώς να αποφύγει μια υποχρέωση ή μια κατάσταση συμπεριφερόμενο με συγκεκριμένο τρόπο. Μπορεί να χειριστεί διάφορες καταστάσεις με το δικό του τρόπο π.χ. ζητείται από το παιδί να πλύνει τα χέρια του πριν το φαγητό, όμως, η αντίδρασή του είναι αρνητική, κλαίει και έχει μια έντονη κρίση θυμού (tantrum). Εάν οι γονείς θεωρήσουν πως δεν χάθηκε και ο κόσμος να μην πλύνει μια φορά τα χέρια του, την επόμενη φορά θα έχουν να αντιμετωπίσουν πολύ σοβαρό πρόβλημα. Η παγίδα βρίσκεται στο γεγονός ότι την επόμενη φορά που το παιδί δεν θα θέλει να πλύνει τα χέρια του, ξέρει πώς να αντιδράσει. Έτσι ενισχύεται λανθασμένα μια αρνητική συμπεριφορά.

Εφόσον γίνει η αξιολόγηση, θα διαμορφωθεί το ατομικό πρόγραμμα του κάθε παιδιού ανάλογα με τις ανάγκες του και θα περιλαμβάνει όλους τους τομείς, που είναι πιθανόν να χρειάζεται ειδική παρέμβαση, όπως είναι:
• Έκφραση της γλώσσας
• Κατανόηση της γλώσσας
• Αυθόρμητος λόγος
• Καθημερινές ρουτίνες
• Εκπαιδευτικές γνώσεις
• Γενίκευση
• Παιχνίδι
• Κοινωνικοποίηση